Wanneer is dat flyball nou eigenlijk begonnen. Dat is een simpele vraag en ook nog simpel te beantwoorden. Ik was erbij. In oktober 1989 zag mijn vrouw op een Belgische Tv-zender een paar beelden van flyball. Het was slechts een minuut, maar voor haar was dat genoeg. Of ik er maar even voor wilde zorgen dat ze dat met haar hond ook in Nederland zou kunnen doen.

De dag erna  vrij genomen, gaan bellen, zoeken, enz. Binnen een paar weken had ik een basis om te kunnen beginnen. Een baan met apparaat, een collega die een fantastisch persbericht wilde publiceren, een veld om te kunnen trainen, een aantal mensen die een demonstratieteam wilden bemannen/bevrouwen en  Pedigree Pall middels Joop Lamers als sponsor om flyball te kunnen promoten.

En omdat de persconferentie in februari 1990 ontzettend druk door de media bezocht werd was de naam flyball binnen de kortste keren bekend in heel Nederland. Het demoteam ging enthousiast aan de slag en konden we in het prille begin alleen nog maar een demo geven van de manier waarop we onze honden flyball leerden, na een half jaar was er een demoteam van honden die het parcours goed konden afleggen.

En toen ging het heel snel. Naar cynophilia om erkenning te krijgen, een competitieopzet maken, een testcompetitie starten, enz. Een paar jaar na de introductie van flyball in Nederland was er een officiële competitie onder auspiciën van de K.N.K. Cynophilia en die draait nog steeds. Aanvankelijk hadden we een B en een C-klasse waarin je kampioen kon worden. Er waren in het begin vrijwel geen teams die naar de A-klasse konden. Werd er dan zo slecht gelopen? Dat vind ik van niet. Enkele voorbeelden. In de B-klasse zag je (er werden toen de vier snelste tijden gemeten) 25.14-25.37-25.39-25.60 door de Nevelhorst uit Didam en 24.02-24.34-24.68-24.81 door de FBO Rangers uit Rotterdam.  Zeker niet traag dus.

In 1992 werd er gestart met een competitie van 5 toernooien. Dat zijn er inmiddels 11. In 1993 deden er gemiddeld 10 teams mee in een toernooi, in 1995 waren er op het eindtoernooi 20 teams. (de C-klasse was toen nog competitie EN dagprijzen)

Enkele teamnamen van toen? Flying Noses – De Polderspringers – Jumping Giants – Pamperdogs – Jolly Jumpers – Kiddo Action Team – Woef Zoefff – Flying Dogters – Sloeber Super Dogs (uit België!) – Flashing  Dogs – Airdogs -  Flying Over the Hill’s. Aan inspiratie geen gebrek

Helaas hebben we ook dieptepunten gehad. In het jaar van de BSE, de gekke koeienziekte, mochten een aantal verenigingen, zoals b.v. de Ermelopers, meer dan een half jaar niet meer trainen. Daardoor vielen een flink aantal teams uit elkaar. En toen zich dat weer enigszins herstelde kwam Cynophilia op het idee om de Nederlandse bak af te schaffen ten gunste van de internationale bak. Gelukkig zag men na een jaar in dat dat een verschrikkelijke misser was en sindsdien is er weer een stijgende lijn in het aantal deelnemende teams.

Het scheidsrechterscorps heeft in het begin o.l.v. Harry van de Lijke vele jaren zeer goed gefunctioneerd. Nadat Harry van de Lijke stopte liep het aantal juryleden snel terug en hebben we jarenlang lopen tobben met een zeer beperkt juryledencorps. Ook op dat front weer goed nieuws. Sinds kort hebben zich 6 nieuwe juryleden gemeld en die gaan dit jaar enthousiast aan de slag. De toekomst lacht flyball toe.

Met de juiste rugwind krijgen we dit jaar ook nog een nieuw Nederlands record en zoveel teams dat we voor het eerst sinds jaren weer met 2 ringen moeten gaan werken, hetgeen nu eindelijk ook weer kan omdat we genoeg juryleden hebben.

Otto Steijn